آنگاه که انسان به عشق راستین اجازه ی ظهور دهد، آن

ساختارهای نهادینه ی پیشین نابود می شود و توازن هرچه

درست و حقیقت می پنداشتیم، برهم می خورد. جهان زمانی

حقیقی است که انسان عشق را بشناسد... پیش از آن، زندگی

می کنیم، با این خیال که عشق را می شناسیم، اما شهامتش را

نداریم تا آن طور که هست، با آن رو به رو شویم.

عشق نیرویی وحشی است. اگر بکوشیم مهارش کنیم، نابودمان می کند.

اگر بخواهیم اسیرش کنیم، ما را به بردگی می کشاند. اگر سعی کنیم

آن را بفهمیم، در سرگشتگی و حیرانی برجایمان می گذارد.

این نیرو در جهان است تا به ما شادی ببخشد، تا ما را به خدا و به هم

نزدیکتر کند... و اما باز، این طور که امروز عشق می ورزیم، برای

هر دقیقه آرامش، باید یک ساعت اضطراب بکشیم !

اینک بر انرژی باد و دریا و آفتاب تسلط یافته ایم، اما روزی که انسان

بر انرژی عشق تسلط یابد، کاری به اهمیت کشف آتش انجام داده

است.     

 کمدی الهی/ دانته